Iedereen is een winnaar!

Gisteren was het weer van dattum : Het Grote Loopfeest in Gent!

Volgens het schema stond er de ambitieuze tijd van 44′ genoteerd voor de 10Km.

Als dit zou lukken, zou in Brussel een tijd van 1h38 realistisch moeten zijn.

Moeten zijn…

Even vooraf een verzachtende omstandigheid inroepen : De voorbereiding was niet om te zeggen ideaal:

Vrijdagavond een receptie op mijn toekomstig werk, zaterdagavond een avondje gent met De Man en zondag eerst een communie-dessert (en drank-!) buffet, om dan ’s avonds nog eens goed te gaan eten met de schoonbroer en -zus. We zullen het een alternatieve carboloading noemen
Zondag met een licht katertje opgestaan en na het binnenschrokken van wat overheerlijke droge pasta (bweurk…) met ‘t veloke vertrokken richting Gent. Geparkeerd bij de Tante A. om dan nog een half uurke in de brandende zon richting de start te stappen. Toen had ik er geen goed oog in, zo warm …

Enfin, eerst wat gekeken naar de kids-run (tof! schattig!) en de 5km (grappig om een aantal oversized mensen op de eerste rij te zien wegschieten bij de start wetende dat ze 500m later ergens hijgend in 1 of andere goot liggen!). Om 14h30 dan toch maar naar ‘t startvak gegaan voor een goei plaatske te zoeken (nog altijd in de overtuiging om 44′ te lopen…). Na een half uurke in de volle zon staan wachten vertrokken in het beöogde tempo van 4:30 à 4:50 min/km. Dat ging allemaal heel goed…

… tot km5. Dan stond hij daar, de man die normaal gezien enkel marathonniens en ultralopers tegenkomen, zo rond 30 à 40 km! Bij mij dus al na 5 km. Zielig.

Van tempo konden we niet echt meer spreken, van stijl nog minder. 3 keer gedacht om op te geven, 6 keer gedacht over te geven, en wel 20 km mezelf troosten door te zeggen ‘Wandel het gewoon uit, je krijgt dan ook medaille, want iedereen is een winnaar’.

Maar aha, dan kennen ze de koppigaard die Arbo heet nog niet! Nét als ik het nodig had (zo rond 8 km) stonden daar Tante A, S en W om een km’tje met mij mee te fietsen. Nogmaals bedankt mensen, jullie hebben er voor gezorgd dat ik al lopend de finish heb gehaald.

Nu ja, lopend, de laatste helling zal tegen een slakkentempo gegaan zijn, maar goed, ‘t was lopen

Gefinished in 0:51:18 (netto tijd) voor een afstand van 10,2 Km, goed voor een 1210e plaats (geen idee van aantal finishers).

Tot nu, meer dan 24 uur na datum nog steeds vermoeid en een beetje mottig, ik denk toch niet dat het àl te gezond was.

Nevertheless, Mission accomplished. Brussels, be prepared!

Oesje

Weeral lang geleden dat hier nog iets geschreven is!
En dat terwijl het op loopgebied allesbehalve stil staat!

Vorige zaterdag naar Kruishoutem getrokken voor de abdijbierloop. Heel leuk concept : per rondje op de finse piste (1 km) kreeg je een flesje abdijbier van Ename. Ik had vernomen dat Frank Spencer hier ook ging aanwezig zijn. Aangezien ik zijn blog volg wou ik de mens toch eens in’t echt ontmoeten en dus naar ginder getrokken. Na een paar toertjes (door de hagel door) begon opeens de zon te schijnen en vond ik ook Frank Spencer terug, samen met Veerle. Aan de praat geraakt, en zo voor ik het wist 12 km gelopen aan een lage hartslag.

Ik heb het bier, op 2 flesjes na, geschonken aan mijn vader, en maar gelukkig ook : ik heb zowel van de donkere als de blonde versie geproefd, en ‘t was toch mijne smaak niet

Dinsdag en donderdag respectievelijk 5,1 en 6,3 km gelopen (27:20 en 37:10), wederom aan een lage hartslag.
Aangezien het deze week een recuperatieweek is, staan er nog zo’n 2 rustige, korte loopjes op het programma, zaterdag en zondag (40′ en 30′).
Daarna beginnen we aan de eigenlijke trainingen voor de 20 door brussel!

Vanaf dinsdag is’t trouwens het dieet : Tot de marathon van parijs 2009 zo min mogelijk junk food & alcohol, en zoveel mogelijk gezond spul!
Tot dan ga ik mezelf volproppen met alles wat ik lekker vindt

Van den hond zijn sjokedijzen

Gisteren stond er een tempoloop op het programma : 10′ opwarmen, gevolgd door 40′ tempo lopen en dan 10 ‘ cooling down.

Al van bij de eerste meters merkte ik dat het héél moeilijk zou worden : Kon moeilijk ademen (was al direct aan’t hijgen (en nee : er liep geen schoon vrouwvolk voor mij!)), en kon maar geen tempo maken.

Lag het nu aan de kou (’t was begot 5°!), aan de wind of aan’t feit dat ik mischien een beetje ziekjes aan’t worden ben, nobody knows…

Hopelijk gaat het donderdag beter!

Brussels baby, yeah!

Het is zo ver, we zijn uit ons lijden verlost:

Gisteren mijn nummer van de ‘20 km door Brussel’ ontvangen!

Op 25/05/2008 zal ikgeheel elegant door Brussel zoeven met het nummer 9267 op mijn torso.

Ik vrees enkel dat ik daar niet alleen zal zijn

Zondag 8 maart stond mijn eerste wedstrijd van 2008 op het programma, de Blaarmeersenloop! Men kon er kiezen tussen 5km, 10km of 15 km. Ik was aan het twijfelen tussen de 10 km vollen bak door te lopen en een goeie tijd neer te zetten, of 15 km op’t gemakske lopen, en eerder te aanzien als een training voor de Antwerp 10 miles. Ik had immers dit seizoen nog niet zo lang gelopen sinds mijn scheenbeenvliesontsteking(en).

Daar aangekomen was ik nog steeds aan het twijfelen omdat het zo’n slecht weer was : regen, wind en ook niet echt al te warm.

Enfin, toch maar ingeschreven voor de 15 km (die in’t echt eigenlijk 16,17 km was) voor amper 5 euro!

Ik schat dat er alles tesamen zowat 300 à 400 deelnemers waren voor alle afstanden, dus ‘t was een gezellige drukte aan de start. Eerst nog een paar rondjes ingelopen op de atletiekpiste en dan nét op tijd aan ‘t vertrek voor het startschot. Ik stond zo goed als helemaal van achter, dus ik zag bijna iedereen voor mij wegspurten. ‘Laat ze maar doen’ dacht ik in mezelf, ‘Ik wil gewoon het kunnen uitlopen’. En inderdaad, Na een paar kilometer begin ik stilaan mensen in te halen. Sommigen had zo’n gelijkaardig tempo als ikzelf dat ik gehoopt had dat ze ook de 15km liepen, zodat ik met hen kon meelopen, maar toen ze na het tweede rondje de finish passeerden hoorde ik ze blazen ‘Ben ik blij dat het erop zit’… Dat was na ongeveer 58′ (10,7 km).

Het derde rondje kan ik in enkele woorden samenvatten : Eenzaam, nat en afzien! Door de regen waren sommige delen van’t parcours omgetoverd tot echte modderpoelen, en die wind werd er niet minder op. Mijn benen begonnen ook al te voelen als lood, en ik snakte naar de finish. Ongeveer een km voor de finish begonnen de seingevers ook te zien dat ik aan’t blazen en puffen was, en begonnen me dan ook aan te moedigen : ‘Komaan jong, je bent er bijna’, ‘Nog een klein spurtje’, ‘Tis ni ver meer’… Heb dan de laatste paar 100 meter nog een spurtje uit de benen geschud om uiteindelijk te finishen in 1:25:40, een persoonlijk record van maar liefst 8 minuten! Achteraf kreeg elke finisher een grote fles Blonde Leffe en een appel. Héél tof!

Maandag heb ik dan maar het idee opgevat om eens een schema op te stellen voor de 20 km Door Brussel (in de hoop dat mijn registratie goed aangekomen is (’t is nochtans betaald!)) om ook daar eens een ferm persoonlijk record te lopen (dat nu staat op 1:50).

In samenwerking met enkele boeken van oa Paul Van Den Bosch heb ik dan een 11 weken schema in elkaar geknutseld om Brussel te lopen in een tijd van 1:38. Als ik 1:42 haal zal ik zéér tevreden zijn, omdat Brussel nu niet bepaald kan vergeleken worden met een biljarttafel. En ‘t zou ook een verbetering van het persoonlijk record zijn van 8 minuten.

Maar het nieuwe schema houdt dus wel in dat ik 4 keer per week moet lopen. Ik heb nu reeds 3 trainingne van deze week afgerond, zo meteen de 4e, en ik hoop dat mijn scheenbenen en enkels/kniën het vol houden tot einde mei! Dan mogen ze rusten

Will keep you informed!

Lazy sunday

Vanmorgend sinds lang nog eens een ‘vetloopje’ gedaan:

Meteen na het opstaan enkele glazen water drinken, en dan gewoon gaan lopen op een nuchtere maag.

De eerste paar km beklaag je het zo,maar na enkele km’s voelt het gewoon zalig aan.

Uiteindelijk 10,2 km gelopen in 1 uurtje met een goede lage hartslag. Nergens geen pijn meer!